Υπηρεσίες

Δείτε τις υπηρεσίες που προσφέρουμε και της παθήσεις που καταπολεμάμε μαζί σας!

Ώρες Λειτουργίας

Δευτέρα – Τετάρτη – Πέμπτη: 17:00 – 20:30


Συχνές Ερωτήσεις

Ο προεγχειρητικός έλεγχος γίνεται από το χειρουργό ή/και από τον αναισθησιολόγο, στις περιπτώσεις που είναι απαραίτητη η χορήγηση οποιουδήποτε είδους αναισθησίας. Περιλαμβάνει τη λήψη λεπτομερούς ιστορικού από τον ασθενή (ατομικό και οικογενειακό ιστορικό), την κλινική εξέταση και τη διενέργεια συγκεκριμένων εξετάσεων. Είναι πολύ σημαντικό, ο ασθενής να είναι απολύτως ειλικρινής στις απαντήσεις που θα δώσει στον ιατρό του καθώς σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του. Εξάλλου, η τήρηση του ιατρικού απορρήτου είναι μέγιστη προτεραιότητα για τον ιατρό και οτιδήποτε ειπωθεί μεταξύ τους δεν ανακοινώνεται σε τρίτο πρόσωπο.

Επίσης, στον προεγχειρητικό έλεγχο περιλαμβάνεται και η ενημέρωση του γιατρού για τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνετε. Θα πρέπει να έχετε σημειώσει τη φαρμακευτική σας αγωγή και να τη δώσετε στο γιατρό σας, ακόμη και αν αυτή περιλαμβάνει «φυτικά» σκευάσματα, ώστε να γνωρίζει με ακρίβεια, τι και ποιο φάρμακο θα πρέπει να κοπεί ή να αντικατασταθεί πριν το χειρουργείο.

Το πλήθος και το είδος των εξετάσεων εξαρτάται από τη βαρύτητα του χειρουργείου στο οποίο πρόκειται να υποβληθεί ο ασθενής. Ο συνήθης βασικός προεγχειρητικός έλεγχος περιλαμβάνει:

  • Γενική αίματος
  • Ομάδα αίματος
  • Έλεγχο πηκτικότητας
  • Βιοχημικό έλεγχο (σάκχαρο, ουρία, κρεατινίνη, ηλεκτρολύτες, ηπατικά ένζυμα)
  • Ακτινογραφία θώρακα
  • Ηλεκτροκαρδιογράφημα

Σε περίπτωση που ο ασθενής πάσχει από κάποιο άλλο νόσημα, μπορεί να χρειαστούν και άλλες εξετάσεις, ανάλογα με την περίπτωση. Για παράδειγμα, σε ασθενείς με παθήσεις του θυρεοειδούς πρέπει να γίνεται έλεγχος των ορμονών του θυρεοειδούς.

Εξαρτάται. Για παράδειγμα, οι ασθενείς που έχουν υπέρταση δεν πρέπει να σταματήσουν να παίρνουν τα φάρμακά τους συνήθως έως την ημέρα του χειρουργείου. Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος υπερτασικού επεισοδίου κατά τη διάρκεια του χειρουργείου. Υπάρχουν όμως άλλα φάρμακα όπως τα αντιπηκτικά και η ασπιρίνη, τα οποία πρέπει να διακοπούν αρκετές ημέρες πριν από μία προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση και σε κάποιες περιπτώσεις να αντικατασταθούν από αντιπηκτικές ενέσεις.

Αυτό εξαρτάται κυρίως από το είδος του χειρουργείου αλλά και από κάποιους άλλους παράγοντες. Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η γενική αναισθησία είναι μία πολύ ασφαλής διαδικασία κατά τη διάρκεια της οποίας οι ζωτικές λειτουργίες του ασθενούς βρίσκονται υπό πλήρη έλεγχο από τον αναισθησιολόγο. Επίσης, η γενική αναισθησία παρέχει «άνεση» τόσο στους χειρουργούς, όσο και στους ασθενείς, που δεν αγχώνονται από το περιβάλλον του χειρουργείου και για αυτό συνήθως προτιμάται.

Η χειρουργική ομάδα έχει ως πρώτη προτεραιότητά της την όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη μετεγχειρητική πορεία του κάθε ασθενούς. Μία χειρουργική επέμβαση σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, προκαλεί χειρουργικό τραύμα και συνεπώς πόνο. Παρόλα αυτά στη σύγχρονη εποχή, η αντιμετώπιση του χειρουργικού πόνου κρίνεται εξαιρετικής σημασίας για τη μετεγχειρητική πορεία του ασθενούς και για την αποφυγή επιπλοκών. Νέα, εξελιγμένα αναλγητικά σχήματα (παυσίπονα) βρίσκονται πλέον στη διάθεση του χειρουργού και του αναισθησιολόγου, προσφέροντας σημαντική ανακούφιση από τον πόνο. Συμπερασματικά, η αναλγησία είναι πλέον περισσότερο εφικτή και εφαρμόσιμη και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της μετεγχειρητικής φροντίδας του ασθενούς και ανθρωπιστικό καθήκον του γιατρού.

Αιμοροιδες έχουν όλοι οι άνθρωποι στην περιοχή του πρωκτού. Είναι αιμοφόρα αγγεία, μικρές φλέβες και αρτηρίες, δηλαδή «σωληνάκια» που μεταφέρουν αίμα στην περιοχή του πρωκτού. Κατά την διάρκεια της αφόδευσης δρουν σαν προστατευτικά μαξιλάρια.

Τα συμπτώματα που δίνουν οι αιμορροΐδες όταν πάσχουν (αιμορροιδοπάθεια) είναι:

• Πόνος στην περιοχή του πρωκτικού δακτυλίου

• Αιμορραγία

• Έκκριση βλέννης

• Τοπικός ερεθισμός

• Κνησμός

• Ασυμπτωματική ή επώδυνη διόγκωση

• Αίσθημα ατελούς αφόδευσης

Το πιο κοινό σύμπτωμα των αιμορροΐδων είναι η αιμορραγία. Συνήθως το αίμα το οποίο οφείλεται σε αιμορροϊδοπάθεια είναι ζωηρό (ανοιχτό) κόκκινο, εμφανίζεται αμέσως μετά την κένωση, στο χαρτί υγείας ή πέφτει στη λεκάνη σαν σταγόνα ερυθρού αίματος. Η μακροχρόνια απώλεια αίματος μπορεί να προκαλέσει αναιμία. Είναι απαραίτητο να τονισθεί ότι σε κάθε περίπτωση κατά την οποία υπάρχει απώλεια αίματος στα κόπρανα ο ασθενής πρέπει να υποβάλλεται σε κολονοσκόπηση.

Η κολονοσκόπηση είναι απαραίτητη γιατί η αιμορραγία μπορεί να μην οφείλεται σε αιμορροϊδοπάθεια αλλά σε άλλο σοβαρότερο νόσημα του παχέος εντέρου.

Ένα άλλο σύμπτωμα των αιμορροΐδων είναι η πρόπτωση. Μια εσωτερική αιμορροΐδα, μπορεί να εξέλθει του πρωκτού και να καταστεί επώδυνη και ερεθισμένη. Όταν οι εσωτερικές αιμοροιδες προπίπτουν γίνονται ψηλαφητές από τον ασθενή, δημιουργούν ένα αίσθημα βάρους στην περιοχή του πρωκτού και συχνά προκαλούν εκροή βλέννης η οποία και εμφανίζεται στο εσώρουχο του ασθενούς, προκαλώντας συχνά έντονη δερματίτιδα και βασανιστικό κνησμό.

Τα συμπτώματα των εξωτερικών αιμορροΐδων μπορεί να περιλαμβάνουν επώδυνο πρήξιμο ή τη δημιουργία σκληρής μάζας γύρω από τον πρωκτό που προκαλείται από τον σχηματισμό θρόμβου εντός του αιμορροϊδικού πλέγματος.

Οι αιμοροίδες θρομβώνονται συνήθως μετά από οξύ επεισόδιο δυσκοιλιότητας ή επανειλημμένες διαρροϊκές κενώσεις, μετά από απότομη άρση βάρους και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Σε θρόμβωση αιμορροΐδας παρατηρείται οξύς πόνος. Ο πόνος είναι τόσο έντονος ώστε ο ασθενής δεν μπορεί ούτε να καθίσει ούτε να αφοδεύσει.

Η χολή παράγεται στο συκώτι, στη συνέχεια αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη και από κει καταλήγει στο έντερο προκειμένου να βοηθήσει στην διάσπαση και πέψη των τροφών και κυρίως του λίπους.

Εάν στη χολή υπάρχει υπερβολική ποσότητα από χολικά άλατα, χολερυθρίνη ή χοληστερόλη κάτω από ειδικές συνθήκες σχηματίζονται οι πέτρες στη χολή ή αλλιώς χολόλιθοι.

Οι χολόλιθοι κάποια στιγμή και ιδιαίτερα μετά από ένα γεύμα πλούσιο σε λιπαρά είναι δυνατόν να αποφράξουν τα σωληνάκια που οδηγούν τη χολή στο έντερο με αποτέλεσμα να προκαλείται φλεγμονή, πόνος, πυρετός ή και ίκτερος. Από έναν απλό ηπατικό κωλικό εώς και μια βαρειά παγκρεατίτιδα δηλαδή.

Αν κατανοήσουμε τους παράγοντες που προδιαθέτουν στη δημιουργία χολολίθων θα βοηθηθούμε στην πρόληψη της νόσου.

• Το φύλο. Είναι συχνότερη σε γυναίκες και μάλιστα μετά τα 40.

• Η ηλικία. Μετά τα 60 γίνεται ιδιαίτερα συχνή και στα δύο φύλα.

• Παχυσαρκία. Αποτελεί πολύ σοβαρό παράγοντα δημιουργίας χολολίθων. Αυτό ισχύει ακόμα και για τους ελαφρά υπέρβαρους.

• Οιστρογόνα. Όταν αυξάνεται η συγκέντρωση των οιστρογόνων είτε λόγω εγκυμοσύνης, είτε λόγω λήψης αντισυλληπτικών ή άλλων ορμονοθεραπειών μειώνουν την κινητικότητα της χοληδόχου κύστεως και λόγω στάσης αλλά και αλλαγής της σύνθεσης της χολής ευνοείται η δημιουργία χολολίθων.

• Σακχαρώδης διαβήτης.

• Γρήγορη απώλεια βάρους.

• Η νηστεία

Επομένως, μειώνεται ο κίνδυνος δημιουργίας λίθων στη χολή όταν, διατηρούμε ένα κανονικό βάρος σώματος, όταν ασκούμαστε τακτικά, όταν αποφεύγουμε σκληρές δίαιτες και παρατεταμένη νηστεία και όταν μειώνουμε την πρόσληψη λίπους και αυξάνουμε την πρόσληψη φρούτων και λαχανικών.

Όταν όμως χρειαστεί να αφαιρέσουμε τις πέτρες μαζί με τη χοληδόχο κύστη, τότε το χειρουργείο αυτό λέγεται χολοκυστεκτομή.

Σήμερα γίνεται λαπαροσκοπικά και η παλιά ανοικτή μέθοδος έχει εγκαταλειφθεί από τους περισσότερους χειρουργούς.

Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή γίνεται με 4 πολύ μικρές τομές στην κοιλιά μεγέθους λίγων χιλιοστών. Εισάγονται ειδικά εργαλεία και το λαπαροσκόπιο, που είναι μία έγχρωμη κάμερα υψηλής ευκρίνειας, που μας δείχνει σε μεγέθυνση και με μεγάλη ακρίβεια τα ενδοκοιλιακά όργανα.

Στη συνέχεια αφαιρείται αναίμακτα η χοληδόχος κύστη μαζί με τις πέτρες.

Το χειρουργείο διαρκεί συνήθως μισή με μία ώρα και το ίδιο βράδυ ή την επόμενη μέρα το πρωί, ο ασθενής λαμβάνει εξιτήριο. Μετά από 4 – 5 ημέρες μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Ορισμένοι ασθενείς που υποβάλλονται σε εγχειρίσεις στην κοιλιακή χώρα παρουσιάζουν πτώση ενός μικρού τμήματος των πνευμόνων τους.

Η πτώση αυτή ονομάζεται επιστημονική ατελεκτασία και κύριο συμπτώμά της είναι ο πυρετός τη νύχτα του χειρουργείου.

Το πρόβλημα λύνεται συνήθως με κάποιες απλές τεχνικές όπως η βάδιση, ο βήχας και οι ασκήσεις αναπνοής ή η φυσιοθεραπεία στο στήθος. Όταν όμως η ατελεκτασία δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονία.

Η πνευμονία είναι πολύ πιο σοβαρή επιπλοκή, που απαιτεί αντιμετώπιση με αντιβιοτικά και παρατεταμένη νοσηλεία.

Η πιθανότητα όμως εμφάνισης της νόσου είναι μικρή, εφόσον η εγχείριση γίνεται σε διάστημα λιγότερο των 90 λεπτών και λαμβάνονται τα απαραίτητα προφυλακτικά μέτρα.

Η λαπαροσκοπική χειρουργική σε σχέση με την κλασσική χειρουργική προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα για τους ασθενείς, όπως:

• Λιγότερο πόνο και τραυματικές επιφάνειες

• Λιγότερες επιπλοκές

• Μικρότερη ως μηδαμινή απώλεια αίματος και ανάγκη μεταγγίσεων

• Λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο και ενοχλήσεις

• Μικρότερο κίνδυνο μόλυνσης

• Συντομότερη νοσηλεία

• Ταχύτερη ανάρρωση και επιστροφή στην εργασία

• Μικρότερες ουλές και βελτιωμένη εμφάνιση

• Μικρότερη διάρκεια της αναισθησίας

Οι συνήθεις περιοχές, στις οποίες εμφανίζονται κήλες είναι στους βουβώνες (βουβωνοκήλη), στον ομφαλό (ομφαλοκήλη) και στην περιοχή προηγούμενης χειρουργικής επέμβασης που αφορά όλη την κοιλιά (μετεγχειρητική κοιλιοκήλη).

Συνήθως είναι εύκολο να αναγνωρίσει κάποιος μία κήλη. Μπορεί να παρουσιασθεί κάποιο εξόγκωμα κάτω από το δέρμα. Μπορεί να αισθανθείτε πόνο όταν σηκώνετε βαριά αντικείμενα, όταν βήχετε ή κάποιο τράβηγμα κατά την ούρηση ή την αφόδευση ή όταν στέκεστε όρθιοι ή κάθεστε για πολλή ώρα.

Έντονος, συνεχής πόνος, ερυθρότητα και ευαισθησία είναι σημάδια ότι η κήλη μπορεί να έχει περισφιχθεί. Αυτά τα συμπτώματα είναι αιτία για να επικοινωνήσετε άμεσα με τον γιατρό σας.